" حسن و حسين " ( عليها السلام ) و عموها و عمه ها و دوستانشان در بهشت و دشمنانشان در آتشند " . 2 . در عهد علوى ( عليه السلام ) امام حسن مجتبى مدت 37 سال تمام با پدر بزرگوارش على ( عليه السلام ) زندگى كرده است اين دوره از زندگى آن عزيز ، همراه با تنشها و اضطرابات و حوادث بس بزرگ در صدر اسلام بوده است . در سنين هفت و هشت سالگى با چشم خود غصب شدن حقوق اهل بيت ( عليه السلام ) را مشاهده مى نمايد كه چگونه مادرش حضرت زهرا ( عليه السلام ) در ارتباط با مغصوب شدن فدك ، تلاش و كوشش دارد و از سوى ديگر حق ولايت و سرپرستى امت اسلامى كه بنا به تصريح پيامبر بزرگوار اسلام در غدير ، و ديگر مناسبتها ، بر عهده ء پدر عاليقدرش قرار داشت و اين حق مسلم با ترفندهاى سياسى و نقشه‌هاى از پيش طرح شده از دست صاحبش بيرون آورده مىشود و در اختيار ديگران قرار مى گيرد . در اين مدت ، رحلت مادر و دفن غمبار او اين كودك را در غم تنهايى فرو مى برد آنگاه دوران معاويه و حمايت گران سياست باز او پيش مى آيد با اينكه پدر ارجمندش با اجماع و اتفاق مسلمين و اصحاب حل و عقد به عنوان خليفه و جانشين پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) در آمده است در عين حال شيطنت و فريبكارى و خريد آراء مردم ، بخش اعظمى از مناطق معمورهء مسلمانان را در اختيار مى گيرد و در شام و شامات ادعاى خلافت مى نمايد و اين ادعاى ناحق منجر به جنگهاى جمل ، نهروان وصفين مى گردد كه بخش اعظم حيات سياسى و اجتماعى امام را به خود مشغول مى دارد و در پايان ، آن اتفاق نارواى سياسى رخ مىدهد كه نمى بايست صورت پذيرد و آن تعيين حكميت نوظهور از دو طرف متخاصم بود كه بالأخره كارها به نفع معاويه و به ضرر عراقيان ، تمام مى گردد . در نهج البلاغه مستندترين منبع موجود از عهد علوى ، چند بار نام امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) آمده است كه موقعيت او را به خوبى نشان مىدهد . يك بار در خطبه 207 در مورد امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) از لسان پدر مهربان و مشفق چنين مى خوانيم : 1 . إملكوا عنى هذا الغلام لايهدنى فأننى انفس لهذين ( الحسن والحسين ) على